Ή μικρός, μικρός παντρέψου ή…..

Μικρός καλογερέψου.

Κάπως έτσι έλεγαν οι παλιοί. Ήξεραν κάτι?

Μάλλον ναι.

Η παραγωγική περίοδος στη ζωή ενός ανθρώπου ξεκινά μετά τα 25-30. Μικρός δηλαδή. Σκέψου λοιπόν σε αυτή την παραγωγικότατη ηλικία να πας να μονάσεις?

Πρέπει με κάποιο τρόπο να κάνεις κάτι, γιατί 7 χρόνια σπούδαζες π.χ. Που θα πάει τόση γνώση? Θα την κλείσεις σε ένα μοναστήρι. Όχι βέβαια. Θα προσπαθήσεις να κάνεις κάτι στην αρχή που είναι χρήσιμο για το μοναστήρι.

π.χ.

Είσαι μηχανικός καμια 30 χρονών ,σε παράτησε η γκόμενα μετά απο 5 χρόνια σχέση και ενώ ήσασταν έτοιμοι για γάμο, οπότε τα παρατάς όλα για να γίνεις μοναχός. Να έρθεις ποιο κοντά στον Κύριο.

Πας στο Βατοπαίδι (λέμε τώρα).

Όμορφο μοναστήρι. Θα ηρεμήσεις λες.

Μετά απο κανένα μήνα σου λέει ο ηγούμενος: Ξέρεις αδερφέ Ιωακήμ πρέπει να φτιάξουμε ένα ξενώνα για τους ευσεβής επισκέπτες της μονής. Ωραία λές εσύ θα φτιάξω τα σχέδια και θά επιβλέψω το έργο. Να θημηθώ και αυτά που σπύδασα.

Μετα απο κανένα χρόνο τα ίδια. Επέκταση για να φυλάξουμε τα πρόβατα.

Μετά απο 5 χρόνια. Οικοδομή στην Αθήνα για τα ορφανά του πολέμου στο Νταρφούρ.

Μετα απο 10 χρόνια ξενοδοχείο για τους φτωχούς στην Χαλκιδική.

Έχεις φτάσει να είσαι 40 και να έχεις κάνει περισσότερα έργα μέσα στη μονή παρά αν ήσουν έξω. Και όλα αυτά φυσικά για τους φτωχούς και κατατρεγμένους.

Άσχετα αν πλουτίζεις σε βάρος άλλων.

Ίσως το έκανες και αν δεν ίσουν μοναχός.

Αλλά οταν είσαι μοναχός υποτίθεται οτι το μόνο που σε νοιάζει είναι να μπορέσεις να φτάσεις κοντά στον Θέο.

Οχί κοντά στον Babis Vovos.

Γι’αυτό σας λέω, ήξεραν οι παλιοί.

~ από Νίκος στο 15 Οκτωβρίου, 2008.